جشنواره فیلم فجر؛ گزارش اختصاصی روزچین – لاتاری

جشنواره فیلم فجر / لاتاری

در ادامه سری گزارش‌های جشنواره فیلم فجر، با بررسی فیلم لاتاری به نویسندگی و کارگردانی محمد‌حسین مهدویان در خدمت شما عزیزان هستیم. این فیلم که یکی از پرحاشیه‌ترین فیلم‌های جشنواره فیلم امسال است، به واسطۀ آثار پیشین کارگردان در صف مدعیان سیمرغ جشنواره ایستاده است. با گزارش مربوط به این فیلم ما را همراهی کنید.

جشنوازه فیلم فجر - گزارش فیلم لاتاری ساخته محمد حسین مهدویان
نمایی از فیلم لاتاری

لاتاری تلاش ناموفق فیلمساز در شکل‌دادن به یک ملودرام-فیلمفارسی مدرن است. مهدویان که با فرم خاصش در کارگردانی ایستاده در غبار و جدال نیمروز توانست نگاه منتقد و مخاطب را به خودش معطوف کند، این‌بار با ساختن فیلمی که دیگر از آن فرم مشخص پیروی نمی‌کند، دست به ساخت یک اقتباس نادرست از قیصر مسعود کیمیایی زده است.

داستان از جایی شروع می‌شود که دختر جوانی برای نجات خانواده‌اش از شرایط سخت اقتصادی، برای مدلینگ توسط پسری راهی دبی می‌شود. از سویی پسرکی که عاشق دختر است به کل جریان مشکوک است و از رفتن دختر رنج می‌برد. با آمدن خبر خودکشی دختر در دوبی، ماجرای اساسی فیلم آغاز می‌شود که به بررسی پروندۀ سوءاستفاده از دختران ایرانی توسط شیخ‌زاده‌های اماراتی ختم می‌شود. اینجاست که موسی (پاسدار سابق، مربی فوتبال امروز) در نقش قیصر ماجرا به کمک پسرک عاشق می‌آید تا انتقام کل جامعۀ ایران را از کل جامعۀ عرب به‌نوعی بگیرد و شیخ‌زادۀ ملعون و دستیار ایرانی نمک‌به‌حرامش را به قتل برسانند.

جدای از جنجالی که در حواشی اکران این فیلم در جشنواره فیلم امسال ایجاد شد، و درستی و نادرستی برچسب‌های منتقدان و پاسخ‌های سؤال‌برانگیز کارگردان، فیلم یک نمونۀ ناموفق فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی است. درست در صحنه‌های پایانی فیلم که قرار است عاطفه و غرور ملی تماشاچی‌اش را برانگیزد و موسی در‌حالی‌که عکس نوشین (قربانی سوء‌استفادۀ شیخ‌زاده) را در دست گرفته و خطابه‌های تند‌و‌تیز ملی‌گرایانه سر می‌دهد، تمام سالن نمایش فیلم به جای بغض و سرشاری از غرور، خنده را سر داده‌اند. به نظر می‌رسد کارگردان درست در لحظه‌ای که صادقانه‌ترین واکنش تماشاچیان را شاهد است، می‌بایست لحظه‌ای به فکر فرو رود. زمانی قیصر سبب ایجاد جریان در فیلمسازی و افکار عمومی شد و قهرمان با هر انتقامی که از برادران آب منگل می‌گرفت، سالن غرق در تشویق تماشاچیان بود؛ در‌حالی‌که این‌بار قهرمان سبب قهقهه و تمسخر خود‌آگاه و ناخود‌آگاه تماشاچیان است. سؤال مهدویان در پس این واکنش تماشاچیان می‌بایست این باشد که اگر آگاهانه دست به ساخت فیلمی ارتجاعی و شعاری زده است، چرا فیلمش کارکرد ندارد؟ چرا دوربین‌رو‌دست‌های نامنظمش در دو فیلم قبلی فضا‌ساز و جذاب است و در این فیلم آزار‌دهنده عمل می‌کند؟ چرا بازیگران فیلمش مثل دو فیلم قبلی واقع‌گرایانه و باورپذیر بازی می‌کنند، اما این‌بار هیچ نوعی از هم‌ذات‌پنداری رخ نمی‌دهد و تماشاچی با شخصیت‌ها احساس فاصله می‌کند؟

از دست ندهید:  بازار سیاه بلیت‌فروشی سی‌و‌ششمین جشنواره فیلم فجر

تمام این پرسش‌ها در صورت یافتن پاسخ و دریافت انحراف از مسیر برای مهدویان است که می‌تواند باعث شود این کارگردان به مسیر درستی که پیش از این پی گرفته بود بازگردد.لاتاری در میان فیلم‌های تبلیغاتی پرتعداد جشنواره – در‌حالی‌که نگاه به نظامیان را کنار گذاشته و قرار است کنار مردم قرار گیرد – مسیرش را اشتباه می‌رود و در مقابل مردم می‌ایستد.

در همین جا بررسی فیلم لاتاری را به پایان می‌رسانیم. با گزارش‌های پایانی جشنواره فیلم فجر همچنان با ما همراه باشید.

 

این مقاله را در شبکه‌های اجتماعی بازنشر دهید
Share

افزودن دیدگاه