گرمایش جهانی و گیاهان

وقتی نام گرمایش جهانی به میان می‌آید به سرعت خورشید تابان و گیاهانی خشک‌شده به ذهن می‌آیند. پیش‌از‌این از تأثیر تغییرات آب‌و‌هوایی بر گیاهان نوشته بودیم. در این متن به گرمایش جهانی و گیاهان خواهیم پرداخت. دامنه این تأثیرات بر گیاهان تا چه حد است؟

گرمایش جهانی و گیاهان

گیاهان احتمالاً سریع‌تر از انسان‌ها خطرات گرمایش زمین را درک می‌کنند و با آن کنار می‌آیند. پوشش‌های گیاهی دارند خود را به جذب دی‌اکسید کربن بیشتر و مصرف آب کمتر عادت می‌دهند.

 

وقتی پای حل معضل تغییر اقلیم در میان باشد، ظاهرا گیاهان مسئولیت بیشتری نسبت به انسان‌ها به عهده می‌گیرند. (عکس: ایسولکس/شاتراستاک)وقتی پای حل معضل تغییر اقلیم در میان باشد، ظاهرا گیاهان مسئولیت بیشتری نسبت به انسان‌ها به عهده می‌گیرند. (عکس: ایسولکس/شاتراستاک)

گیاهان احتمالاً دارند سهمشان در مبارزه با تغییر اقلیم را ادا می‌کنند.

طبق تحقیقی در نشریۀ علمی ارتباطات طبیعت منتشر شده است، پوشش گیاهی در خشکی‌ها نسبت به ۳۰ سال، جذب دی‌اکسید کربن را ۱۷ درصد افزایش داده‌اند. در این تحقیق اشاره می‌شود که به شکل عجیبی، گیاهان خشکی آب کمتری هم برای این کار مصرف می‌کنند.

به‌عبارت‌دیگر، با افزایش دی‌اکسید کربن در سیاره، گیاهان مقدار بیشتری از آن را درمی‌آشامند و این کار را هم با بازدهی بیشتری انجام می‌دهند.

محققان استرالیایی گفتند: «متوجه شدیم که افزایش مقدار دی‌اکسید کربن باعث شده است که گیاهان دنیا تقریباً همه‌ جای دنیا، چه جاهای خشک و چه مرطوب، آب‌آگاه‌تر شوند».

انگار که پوشش‌های گیاهی جهان در پاریس گرد هم آمدند و در توافقی تعهد کردند که … وای، صبر کنید، این قرار بود پایان داستان ما باشد که حالا به روی کار آمدن ترامپ، دیگر نیست!

در‌هر‌حال، به‌نظر می‌رسد که سبزترین شهروندان جهانی بار سستی ما را به دوش می‌کشند که اوضاع دیگر بحرانی‌تر از این نمی‌شود. از دهۀ ۱۹۵۰، مقدار گازهای گلخانه‌ای –دی‌اکسید کربن، متان و اکسید نیتروس، بی‌وقفه در حال افزایش بوده است.

این‌ها همه کار آدم‌هاست. (عکس: لی یو تونگ/شاتراستاک)

انگشت اتهام به‌عنوان مجرم به‌سوی فعالیت‌های انسانی، خصوصاً علاقۀ وافر ما به سوزاندن نفت، گاز، زغال‌سنگ و چوب است که دمای این سیاره را به حد هشدارآمیزی افزایش داده است.

از فضا، نمی‌توان مشکلی دید. در واقع، ناسا متوجه اثر سبزشدگی شدیدی در همۀ زمین در طول ۳۵ سال گذشته شده است. موج دی‌اکسید کربن باعث رشد بی‌سابقه‌ی گیاهان، درختان و برگ‌ها شده است. در واقع، این آژانس فضایی تخمین می‌زند که اثر سبزشدگی حدود دوبرابر مساحت آمریکا است.

از دست ندهید:  قدرت زندگی‌بخش درختان شهری را دست‌کم نگیرید

تصویری که تغییر در مساحت پوشیده از برگ را در کل سیاره، از سال ۱۹۸۲ تا ۲۰۱۵ نشان می‌دهد. (عکس: دانشگاه بوستون/ناسا)

مشکل اینجاست که همۀ این دی‌اکسیدکربن گرما را در خود نگه می‌دارد و از پخش‌شدن آن به آن‌سوی اتمسفر جلوگیری می‌کند. و خب، همان‌طور‌که می‌توانید حدس بزنید، این گرمای حبس‌شده زمین را داغ‌تر می‌کند.

این‌جا روی زمین، شاهد سزای این ضربه‌های مدام هستیم: از شکستن صفحات عظیم یخ قطبی گرفته تا مرگ مناطق مرجانی وسیع تا اثرات واضح بر حیواناتی مثل خرس قطبی که نماد قطب هستند.

این خرس قطبی نماد زیان‌های تغییر اقلیم شده است (عکس: الکسی سیفارر/شاتراستاک).

گیاهان با منابع کمتر، کارهای بیشتری می‌کنند

گیاهان حداقل این واقعیت مصرانۀ مدرن را پذیرفته‌اند. طبق تحقیقات جدید، اگرچه گیاهان روی خشکی برای رشد به آب نیاز دارند، مصرف خود را به یک جرعه کاهش داده‌اند.

اما از همه مهم‌تر اینکه به‌نظر می‌رسد که گیاهان با منابع کمتر، کارهای خیلی بیشتری می‌کنند و از کار بیشتر – منظورمان کار بیشتر برای کمک به ما – خصوصا با جذب دی‌اکسید کربن بیشتر از اتمسفرمان است.

گیاهان در کنار اقیانوس و خاک، ذخیره‌گاه‌های کلیدی کربن در شبکۀ جهانی طبیعی هستند که حدود یک‌سوم دی‌اکسید کربن ما را از اتمسفر جذب می‌کنند. گیاهان با اتخاذ این نقش و بسط آن، نقش حیاتی‌تری به‌عنوان بافر در مواجهه با تغییر اقلیم بازی می‌کنند.

به‌علاوه، محققان استرالیایی می‌گویند که این گیاهان آبدیده و کارآمدتر تولید غذا را هم رونق می‌بخشند و در منابع آب ارزشمند جهان (که روزبه‌روز ارزش‌شان بیشتر هم می‌شود) صرفه‌جویی می‌کنند.

اما گیاهان هرچقدر هم که خود را با تغییرات زمانه تطبیق بدهند، نمی‌توانند این دنیا را به‌تنهایی نجات بدهند. مقدار دی‌اکسید کربن تزریقی به اتمسفر بیش‌از‌حد زیاد است.

خب پس شاید بد نباشد که ما هم از این گیاهان متواضع پیروی کنیم و نه‌تنها در مقام شهر و کشور، بلکه به‌عنوان فرد هم تغییراتی ایجاد کنیم. مثلاً گیاهان بیشتری بکاریم. هر چه نباشد، همۀ ما با هم در این گلخانه زندگی می‌کنیم.

منبع

نسبت میان گرمایش جهانی و گیاهان مسئله‌ست که در آینده در روزچین بیشتر در موردش خواهیم نوشت.

 

این مقاله را در شبکه‌های اجتماعی بازنشر دهید
Share

افزودن دیدگاه