حقوق زنان؛ آزار خیابانی، سهم زنان

سهم زنان از خیابان‌های شهر

به نظر شما سهم زنان از کوچه و خیابان‌های سطح شهر چیست؟ در ساختار و مهندسی شهرها تا چه اندازه زنان، زنانگی و خواست‌های آن‌ها در نظر گرفته شده‌است؟ در این بخش از حقوق زنان روزچین به موضوع مهم سهم زنان از حضور در سطح جامعه خواهیم پرداخت.

آزار و اذیت خیابانی موضوعی است که کمتر مورد تحقیق و توجه کارشناسان قرار گرفته‌ است، اما از همین مطالعات کم نیز مشخص شده این مسئله یکی از انواع مهم و شایع خشونت علیه زنان است. با یکی دیگر از مسائل حقوق زنان همراه باشید.

چرا خشونت؟

روانشناسی خشونت
خشونت راهی برای بیان سرخوردگی و خشم

آزار و اذیت دلایل مختلفی دارد که کودکان و بزرگسالان (اکثراً زنان، سالمندان، معلولین) آن را تجربه می‌کنند. خشونت به معنای اذیت‌کردن یک انسان یا موجودی‌ست که احساس می‌کنید از شما ضعیف‌تر است. خشونت به‌عنوان «یک رفتار پرخاشگرانه به‌منظور صدمه‌زدن به شخص یا اشخاص دیگر به‌صورت عمد که می‌تواند جسمی، ذهنی یا روانی» باشد، تعریف می‌شود. هدف از خشونت، تسلط بر شخص دیگر است. این عمل نوعی سوءاستفاده از موقعیت و جایگاه تلقی می‌شود که سرخوردگی و حس ضعف در فرد آزاردیده را در پی دارد. اگر مردم نسبت به خشونت‌های موجود در جامعه بی‌تفاوت بوده، همانند یک مسئلۀ عادی برخورد کنند و در پی راه‌حلی برای حل مشکل نباشند، امنیت افراد جامعه به خطر افتاده و حس ترس و ناامنی ایجاد شده، حس شهروندی، صمیمت و تعلق داشتن به یک جامعه را از بین خواهد برد. نتیجۀ این عمل بی‌تفاوتی شهروندان به اتفاقات روی داده در جامعه و مشکلات همدیگر است.

خشونت، راهی برای بیان سرخوردگی و خشم

خشونت، سهم زنان

متلک انداختن
متلک انداختن یکی از شایع‌ترین آزارهای خیابانی زنان

فضاهای عمومی به دلیل آزار و اذیت‌های روی داده در آن، برای قشرهای خاصی تقریباً غیرقابل‌استفاده می‌شود. یکی از قشرهای آسیب‌پذیر که به دلیل آزار و اذیت‌های خیابانی تمایل کمی به حضور در جامعه پیدا کرده‌اند، زنان هستند. بیشترین میزان ترس این زنان از حضور در مکان‌هایی مانند رستوران‌ها، حمل‌و‌نقل عمومی، خیابان‌ها، پارکینگ‌ها و پارک‌ها گزارش شده است. حدود ۹۰درصد از زنان اغلب یا همیشه مورد آزار و اذیت خیابانی قرار می‌گیرند. به گفتۀ این زنان گرایش‌های جنسی موجود در سطح جامعه، احساس ناخوشایندی در آن‌ها به وجود می‌آورد. این افراد انواع آزار و اذیت خیابانی را تجربه کرده بودند: خیره‌شدن، آزار کلامی، همخوانی با آهنگ در خودرو، سوت‌زدن، گفت‌و‌گوی ناخواسته و تعقیب‌شدن شایع‌ترین این آزارها هستند. خشونت در واقع تخلیۀ مشکلات روان‌شناختی فرد با استفاده از قدرت است؛ مثلاً وقتی یک مرد زنی را آزار می‌دهد، در آن لحظه احساس قدرت و شعف کرده و تحقیر و سرخوردگی‌های روحی خود را بر سر او خالی می‌کند. از‌آنجایی‌که این احساس طولانی‌مدت نیست، متجاوز عمل خود را دوباره و دوباره تکرار می‌کند.

از دست ندهید:  حقوق زنان؛ ۸ مارس، روز جهانی زنان و اهمیت آن

انواع خشونت‌های خیابانی

آزار خیابانی زنان
انواع آزار خیابانی زنان

خشونت انواع مختلفی دارد و زنان با دلیل یا بی‌دلیل در معرض همۀ این خشونت‌ها قرار دارند. خشونت‌های فیزیکی، کلامی و روحی سهم زنان از بودنِ در جامعه است. این خشونت‌ها ممکن است از سوی افراد حقیقی، حقوقی، تحصیل‌کرده، بی‌سواد، ثروتمند، فقیر، پیر، جوان و… بر زنان اعمال شود.

خشونت فیزیکی

خشونت فیزیکی می‌تواند شامل ضربه‌زدن، تماس با بدن زنان، لگد‌زدن و فشار‌دادن باشد. آزار و اذیت فیزیکی باعث آسیب‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت می‌شود.

خشونت کلامی

خشونت علیه زنان
آزار خیابانی یکی از انواع مهم و شایع خشونت علیه زنان

خشونت کلامی شامل مزاحمت تلفنی، توهین، تحقیر، اظهارات جنسی یا نژادپرستانه و هر حرفی‌ست که هدف آن تحقیر شخصیت و جایگاه انسانی و اجتماعی فرد باشد. آزار و اذیت کلامی در ظاهر می‌تواند بی‌ضرر باشد، اما فرد را از‌لحاظ روانی به هم می‌ریزد.

خشونت مهندسی شهری

معمولاً از سوی مسئولان و طراحان و معماران شهر، زنان و دنیایشان، در طراحی کاشی‌ها و سنگفرش‌های استفاده‌شده در پیاده‌روها، تصاویر موجود روی دیوارها، تبلیغات روی بیلبوردها، روشنایی خیابان‌ها، کمبود سرویس بهداشتی و… نادیده گرفته شده‌اند.

شهر‌های سخت، زمخت و مردانه ساخته‌ شده که دنیای مردان را تداعی می‌کند. در طراحی شهر حتی حقوق کودکان نیز در نظر گرفته نشده‌ است.

خیابان‌های تاریک، جایی برای خشونت

خیابان‌های شهر
خیابان‌های تاریک جایی امن برای آزار زنان

می‌دانستید حتی روشن‌بودن یک لامپ می‌تواند خشونت را کاهش دهد؟ حتماً شما هم با من موافق هستید که اغلب خشونت‌ها و تجاوزها در جاهای تاریک و خلوت رخ می‌دهد. این شناخت، ابتکار‌های متنوعی را به دنبال داشته است. به‌عنوان‌مثال، کمپین «Safe Cities for Women» (شهری امن برای زنان) در کشور برزیل راه انداخته شده‌ است که هدف آن کمک‌های عملیاتی به شهرداری شهر Garanhuns است تا سیاست‌های عمومی برای ایمنی زنان در شهر راه‌اندازی کند. این سیاست‌ها شامل تقویت چگونگی رفتار با زنان است؛ مثلاً آموزش پلیس در برخورد با زنان، بهبود حمل‌و‌نقل عمومی، افزایش سرمایه‌گذاری در چراغ‌های خیابانی، آموزش مسائل خشونت علیه زنان در مدارس و… . خانم رناتا، رهبر سیاسی در Garanhuns و عضو فعال انجمن زنان پرنامبوکو، ضمن تشکر از اقدامات مثبت انجام‌شده در شهر  بیان داشته است که «سرمایه‌گذاری ساده در روشنایی خیابانی، باعث کاهش خشونت‌ها شده است».

در مقالۀ بعدی، سهم زنان از خیابان‌های شهر را طبق آمار منتشر‌شده (از میزان خشونت رایج در خیابان‌های سطح شهر در کشورهای مختلف) بیان خواهیم کرد و به راهکارهایی خواهیم پرداخت که می‌تواند چاره‌ساز این مشکل مهم باشد و شاهد بازگرداندن زنان، کودکان و در کل زندگی و امنیت به خیابان‌های شهر باشیم. منتظر پیشنهادهای شما در‌مورد حقوق زنان هستیم.

این مقاله را در شبکه‌های اجتماعی بازنشر دهید
Share

افزودن دیدگاه