لحظات فراموش‌نشدنی جام‌های جهانی؛ ضربۀ سر زین‌الدین زیدان (بخش دوم)

در ادامۀ بخش نخست از مباحث و لحظات فراموش‌نشدنی جام جهانی، همچنان با زین‌الدین زیدان همراه هستیم.

ضربه‌ سر زین‌الدین زیدان؛ بخش دوم

درحالی‌که برزیل و اسپانیا و پرتغال همگی با سه پیروزی پیاپی ۹ امتیاز کسب کرده و به‌راحتی از دور گروهی جام صعود کرده بودند، فرانسه بازهم همان بازی‌های ضعیف دور انتخابی را از خود به نمایش گذاشته بود.
بازی اول فرانسه در برابر سوئیس بود. تیم کوبی‌کاهن به‌خوبی خروس‌ها را می‌شناخت و توانست بازهم فرانسه را متوقف کند. در این بازی زیدان که بازوبند کاپیتانی را بر بازو داشت، فرصت‌های اندکی برای فرانسه ایجاد کرد که البته هم‌تیمی‌هایش قدر آن‌ها را ندانستند و بازی بدون هیچ گلی پایان یافت.

عملکرد و نتیجه‌ بازی بعدی فرانسه هم با بازی اول خیلی تفاوتی نداشت. گل دقیقه‌ ۹ تیری آنری در برابر کره‌ جنوبی، فرانسه را پیش انداخت. اما نتیجه‌ پایانی باز هم تساوی بود؛ این بار ۱-۱.

از نظر فرانسوی‌ها چنین نتیجه‌ای خجالت‌آور بود. ولی بیش از این نتیجه، آن‌ها نگران فرم نامطلوب کاپیتان‌زیدان بودند. مایکل واکر پس از این بازی در مقاله‌ای با عنوان طوری که کاپیتان فرانسه بازی کرد در گاردین نوشت: «این نگرانی وجود دارد که کم‌کم مجبور شویم درباره‌ زیدان بگوییم بازیکن سابقاً فوق‌العاده! این زیدان با آنچه در خاطراتمان از او داریم فرق دارد. او پشت سر آنری بسیار کند بازی می‌کند و تنها، سایه‌ای از آن بازیکن بزرگ را نشان می‌دهد.»

دومنک هم همین عقیده را دارد. در دقایق تلف‌شدۀ بازی، او برنده‌ سه توپ طلای جهان را از بازی خارج می‌کند و دیوید ترزگه را به بازی می‌فرستد. تساوی یا شکست در بازی آخر در برابر توگو به‌معنای آخرین بازی رسمی زیدان در زمین فوتبال است؛ چه پایان تلخی برای یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ این ورزش. زیدان در هر کدام از بازی‌های قبلی یک کارت زرد گرفته است و از بازی با توگو محروم است.

توگو تیم ضعیفی بود، ولی خروس‌ها برای زدن گل اول باید تا دقیقۀ ۵۵ تقلا می‌کردند. پاتریک ویرا در روز تولد ۳۰ سالگی‌اش و در نودمین بازی ملی‌اش پنجمین گل خود را در پیراهن تیم ملی فرانسه به ثمر می‌رساند و با گل دیگری که تیری آنری زد، پیروزی فرانسه بر توگو قطعی می‌شود. اگر عدم اعتمادبه‌نفس ترزگه و فرصت‌سوزی‌های ریبری نبود، شاید فرانسه توپ‌های بیشتری را وارد دروازه‌ توگو می‌کرد. با وجود همه‌ این اتفاقات، فرانسه با قرارگرفتن در جایگاه دوم گروه، راهیِ دور بعد شد. پیروزی برابر توگو اولین برد خروس‌ها در مسابقات جام‌ جهانی پس از دیدار فینال ۹۸ برابر برزیل بود.

عملکرد بسیار ضعیف زیدان در بازی‌های گروهی کار را به جایی رساند که روزنامه‌ گاردین طی نظرسنجی از خوانندگانش پرسیده بود: «آیا زیدان در بازی یک‌هشتم نهایی برابر اسپانیا باید از ابتدا در ترکیب قرار بگیرد؟» عملکرد زیدان هیچ شباهتی به آن بازیکن باشکوه نداشت. آیا باید دومنک ترکیب تیم برنده را حفظ می‌کرد؟

از دست ندهید:  توپ‌های جام جهانی از دست خدا تا برازوکای برزیلی

کسانی که بازی‌های زیدان را در دو مسابقه‌ ابتدایی جام نظاره کردند معتقد بودند او باید روی نیمکت بنشیند، ولی دومنک نظر دیگری داشت: زیدان در ترکیب ابتدایی قرار می‌گیرد. اریک آبیدال هم از تصمیم سرمربی تیم حمایت کرد؛ او معتقد بود که در این بازی زیدان تفاوت‌ها را رقم خواهد زد. آبیدال احتمالاً در لحظۀ گفتن این حرف فکرش را هم نمی‌کرد چه پیشگویی بزرگی کرده است.

فیلیپ اوکلر در بیوگرافی‌اش از تیری آنری در اکیپ می‌نویسد: «نقشه‌های دومنک در جام ۲۰۰۶ همگی نقش‌برآب شد. مهارت فوتبالی دومنک در این مسابقات از همه‌ بازیکنانش کمتر بود.» او ادامه می‌دهد: «سرخوردگی ناشی از ناتوانی در غلبه بر رقبای دست‌وپا‌بسته در دور گروهی مسابقات سبب شد بزرگ‌ترهای تیم دومنک مصمم شوند که کنترل تیم را بر عهده بگیرند و خودشان تیم و اردو را اداره کنند. این حداقلِ آن چیزی‌ست که همه‌ ما درباره‌ رستاخیر تیم فرانسه در آن مسابقات می‌دانیم. بزرگ‌ترِ بزرگ‌ترهای تیم‌ هم کسی نبود جز زیزو! او کنترل تیم را در دست گرفت.»

درحالی‌که تنها ۷ دقیقه به پایان بازی فرانسه و اسپانیا باقی مانده است، فرانسه یک ضربه‌ آزاد پشت محوطه‌ جریمه به‌دست می‌آورد. تا اینجا نتیجه ۱-۱ بود. اسپانیا در دور گروهی عملکردی خیره‌کننده داشت و بسیاری منتظر بودند تا بالاخره این تیم در یک تورنمنت بزرگ دستاوردی چشمگیر داشته باشد؛ از بین ۱۱ بازیکن اسپانیا در آن بازی، ۸ نفر قهرمان یورو ۲۰۰۸ و جام‌جهانی ۲۰۱۰ شدند و بعدها آنری اعتراف کرد که مردم کشورش تصور می‌کردند آن‌ها مقابل اسپانیا سلاخی می‌شوند.

تا اینجای کار فرانسه با گل ریبری، گل داوید ویا سانچز را پاسخ داده بود. دقیقه‌ ۸۳ و یک ضربه‌ آزاد. زیدان وارد می‌شود. سانتر زیدان با ضربه‌ سر پاتریک ویرا به گل دوم فرانسه تبدیل می‌شود. ۹ دقیقه بعد و درحالی‌که دو دقیقه از وقت‌های تلف‌شده هم گذشته است و اسپانیا برای زدن گل مساوی خود را به آب و آتش می‌زند، زیدان توپ را از زمین خودی می‌گیرد و به زمین اسپانیا وارد می‌شود و بلافاصله خود را به محوطه‌ جریمه می‌رساند و در چشم‌برهم‌زدنی پویول را از پیشِ رو برمی‌دارد و تیر خلاص را به پیکر اسپانیا شلیک می‌کند؛ فرانسه ۳–۱ اسپانیا.
او برگشته بود، با صدایی که از پاریس تا پامپلونا قابل‌شنیدن بود.

ادامه دارد…

این مقاله را در شبکه‌های اجتماعی بازنشر دهید
Share

افزودن دیدگاه