لحظات فراموش‌نشدنی جام‌های جهانی؛ ضربۀ سر زین‌الدین زیدان (بخش سوم)

به سومین بخش از نوشتار لحظات فراموش‌نشدنی جام جهانی و بازی زین‌الدین زیدان رسیده‌ایم. با روزچین همراه باشید و این مطلب را بخوانید.

ضربه‌ سر زین‌الدین زیدان؛ بخش سوم

در جام جهانی، فرانسه پس از حذف اسپانیا باید در مرحله‌ یک‌چهارم نهایی به مصاف برزیل می‌رفت. در دقیقۀ ۴۶ بازی، با خطای کافو روی فلورن مالودا، فرانسه یک ضربه‌ آزاد به‌دست آورد. زیدان دوباره پشت توپ ایستاد. او فضای پشت سر مدافعان برزیل را هدف گرفته بود. توپی که زیدان ارسال کرد با گذر از روی سر همه‌ بازیکنان درست روی بند کفش تیری آنری نشست و بنگ! لحظاتی بعد آنری مشغول شادی پس از گل شد.

زیدان از دور شاهد شادی هم‌تیمی‌هایش بود و مثل بازی قبل او بود که تفاوت دو تیم را رقم می‌زد. زیدان لحظه‌ای توپ را از کاکا می‌گرفت و لحظه‌ای بعد روی سر رونالدو هد می‌زد؛ درست مثل بچه‌ای دبستانی که عاشق فوتبال است. پس از این بازی، امی لورنس در آبزرور نوشت: «زیدان بازی را می‌چرخاند. از لحظه‌ آغازین بازی تا سوت پایان، او به‌دنبال ساختن و زدن گل بود. در این بازی زیدان ناب‌ترین تکنیک‌ها را روی توپ به اجرا درآورد.» همان تک گل آنری برای رساندن فرانسه به دور بعد کافی بود. خروس‌ها به نیمه‌نهاییِ جام جهانی راه یافته بودند و باید در این مرحله به مصاف پرتغال می‌رفتند.

کسانی که از تاریخ درس نمی‌گیرند، مجبور به تکرار آن می‌شوند و این درست کاری بود که پرتغال کرد. پرتغال در نیمه‌نهایی مسابقات یورو ۲۰۰۰ با دادن یک ضربه‌ پنالتی به فرانسه، مسابقه را با نتیجه‌ ۲-۱ واگذار کرد و همان اتفاق در آلمان هم تکرار شد. آنری در محوطه‌ جریمه‌ پرتغال مترصد زمین‌زدن خودش بود، ولی مدافع باتجربه‌ای مثل ریکاردو کاروالیو در چنین مسابقه‌ای باید هوشیارانه‌تر عمل می‌کرد و چنین پنالتی ساده‌ای را تقدیم زیدان و یارانش نمی‌کرد. ریکاردو، دروازه‌بان پرتغال، در دور قبلی انگلستان را در ضربات پنالتی به زانو درآورده بود، ولی داستان پنالتی‌زدن زیدان بسیار متفاوت بود. زیدان پشت توپ قرار گرفت و با ضربه‌ای محکم تور دروازه‌ پرتغال را به لرزه درآورد. همین گل زیدان برای رساندن فرانسوی‌ها به فینال جام جهانی کافی بود.

بازی فینال شروع شد و باز هم زیدان مرد اول میدان بود. هنوز ۶ دقیقه از شروع مسابقه نگذشته بود که مارکو ماتراتزی با خطا روی فلورن مالودا یک ضربه‌ پنالتی تقدیم فرانسه و زیدان می‌کند. زیدان هم به متهورانه‌ترین شکل ممکن فرانسه را پیش می‌اندازد. اگر تنها یک بازیکن از چنان اعتمادبه‌نفسی برخوردار باشد که در مسابقه‌ فینال جام‌ جهانی ضربه‌ پنالتی را به صورت چیپ به سمت دروازه بزند، او قطعاً زیدان است.

از دست ندهید:  لحظات فراموش‌نشدنی جام‌های جهانی؛ حذف ایتالیا به دست کره‌جنوبی (۳)

چند دقیقه‌ بعد مارکو ماتراتزی خطای پنالتی‌اش را جبران می‌کند. با ضربه‌ سر بازی را به تساوی می‌کشاند و همین نتیجه تا پایان ۹۰ دقیقه باقی می‌ماند. زیدان در وقت‌های اضافی تا یک‌قدمیِ به‌ثمر رساندن گل دوم هم پیش می‌رود. ویلی سانیول، مدافع راست فرانسه، توپی را به محوطه‌ جریمه‌ ایتالیا ارسال می‌کند. زیدان که خود را به محوطه‌ جریمه رسانده است، به هوا بلند می‌شود و همانند ضربات سری که در فینال ۸ سال قبل وارد دروازه‌ برزیل کرده بود، توپ را با سر به سمت دروازه‌ ایتالیا شلیک می‌کند. ولی بوفون آماده‌تر از این حرف‌هاست و با شیرجه‌ای دیدنی توپ را راهی کرنر می‌کند.
کم‌کم آن لحظۀ مهم فرا می‌رسد.

دوربین‌های مختلف تلویزیونی ماتراتزی را حین به زبان‌آوردن کلماتی شکار می‌کنند، ولی تنها یک نفر می‌تواند این حرف‌ها را بشنود؛ همان کسی که این حرف‌ها برایش اهمیت دارد، همان کسی که ماتراتزی می‌خواهد که او این حرف‌ها را بشنود.

پس از این مسابقه، روزنامه‌های مختلف درباره‌ محتوای حرف‌های ماتراتزی حدس‌های متفاوتی زدند. ولی بعدها خود ماتراتزی اعتراف کرد که به خواهر زیدان فحاشی کرده است. احتمالاً زیدان مثل بسیاری دیگر از فوتبالیست‌‌های جهان چنین فحش‌هایی را از زبان طرفداران فوتبال زیاد شنیده‌ است. ولی در آن عصر زیبا در برلین، ناگهان همه‌ زیبایی‌ها و درخششی که زیدان در مرحله‌ حذفی مسابقات جام جهانی از خود به نمایش گذاشته بود رنگ باخت و آنچه در او دیده می‌شد فقط خشم بود و خشم. زیدان می‌گوید: «نمی‌خواستم به حرف‌هایش گوش کنم ولی او این حرف را چند بار تکرار کرد. تحمل بعضی حرف‌ها خیلی سخت است. وقتی او این جمله را برای بار سوم به زبان آورد، حقش را کف دستش گذاشتم.»

زیدان چندقدم از مدافع ایتالیا فاصله گرفت، به جلو خم شد و سرش را کمی پایین آورد و همچون گوزنی که بر سر جفت با دیگری سرشاخ می‌شود، سینه‌ ماتراتزی را هدف گرفت. ماتراتزی نقشِ زمین شده بود. لحظاتی بعد به‌یادماندنی‌ترین لحظه‌ جام‌ جهانی ۲۰۰۶ ثبت شد. تصویری که زیدان در تنهایی از کنار کاپ قهرمانی جام عبور می‌کند و به رختکن می‌رود؛ خیلی نزدیک، خیلی دور.

ادامه دارد…

این مقاله را در شبکه‌های اجتماعی بازنشر دهید
Share

افزودن دیدگاه