عکاسان قرن بیستم: الا میار، زنی ماجراجو

عکاسان قرن بیستم ؛ اِللا میللارت، زنی ماجراجو

در ادامۀ معرفی زنان عکاس تاریخ، امروز با یکی دیگر از عکاسان قرن بیستم در خدمت شما هستیم. با گزارش تصویری روزچین همراه باشید.

در گزارش‌های تصویری‌ قبلی ویوین مایر، نینا لین، جولیا مارگارت کامرون، ویرجینیا اولدوئینی، دروتی لانگ و ایموژن کانینگهام را به شما معرفی کردیم. گزینۀ امروز ما برای معرفی زنان هنرمند خانم الا میار (اِلّا مَی‌یَر) است.

یکی از بزرگ‌ترین عکاسان قرن بیستم

الا میار (Ella Maillart) نویسنده و ورزشکار و از عکاسان قرن بیستم میلادیِ اهل فرانسه است. او در ۲۰ فوریه سال ۱۹۰۳ در ژنو به دنیا آمد. پدرش مردی باهوش و آگاه و تاجر و مادرش یک زن مستقل دانمارکی بود که به ورزش علاقه‌ داشت.

الا هر یکشنبه به کوه می‌رفت تا اسکی که در آن زمان ورزشی اشرافی بود را انجام دهد. او در سنین کودکی، خواندن نقشه‌ها و کتاب‌های ماجراجویی را دوست داشت.

خانوادۀ الا در سال ۱۹۱۳ به روستایی نزدیکِ ژنو نقل مکان می‌کنند. در این روستا یک دریاچه وجود داشت که الا روی آن اسکی می‌‌کردند. در اینجا با می‌یِت(Miette)، دختر افسر نیروی دریایی فرانسوی، آشنا شده و به دوستان جدایی‌ناپذیری تبدیل می‌شوند.

در ۱۳ سالگی، الا برندۀ مسابقات اسکی می‌شود و در ۱۶ سالگی، برای اولین بار بنیانگذار باشگاه هاکی زنان در سوئیس می‌شود.

در سال ۱۹۲۴ الا میار برای مدتی تحت قرارداد در کابین و عرشه قایق بادبانی انگلیسی در اقیانوس اطلس کار می‌کند. او در رقابت‌های قایقرانی یکنفره در بازی‌های المپیک ۱۹۲۴ نمایندۀ سوئیس بود؛ تنها زن بین مسابقه‌دهندگان که از ۱۷ کشور شرکت کرده بودند و توانست جایگاه نهم را به خود اختصاص دهد.

از دست ندهید:  زنان عکاس؛ ویوین مایر، رازی در صندوقچۀ تاریخ

در سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۴ او نمی‌دانست چه باید بکند. حرفه‌های مختلف تایپیستی، بازاریابی، مدل‌شدن برای مجسمه‌سازی ریموند دلامر در پاریس و بازیگری در استودیوی هنرهای نمایشی در ژنو را انجام داد. او می‌نویسد: «به‌جز زمانی که قایقرانی یا اسکی می‌کردم، احساس خستگی و از‌دست‌رفتن و تنهایی داشتم. همۀ چیزهایی که دیدم یا خواندم، افسرده و تاریک بودند.»

الا میار چه کسی بود؟

الا مثل یک نسیم، آزاد بود. او یکی از عکاسان قرن بیستم بود که با شرایط و آرزوهای خاص خود زندگی کرد. این زن عکاس، پیشگام بود؛ پیشگام به‌عنوان یک عکاس، یک محقق در شرقِ دور، یک مبلغ و بازاریاب و به‌عنوان زنی مستقل و قوی و دانا که بسیار جلوتر از زمان خود زندگی می‌کرد.

در طول زندگی، او به‌عنوان بازیگر، کارگردان، مدل مجسمه‌سازها، دبیر، عکاس، روزنامه‌نگار، سخنران و راهنمای توریست‌ها کار کرد. میار نویسنده ۸ کتاب بود و ۱۶هزار عکس از سفرهایش را به موزه‌ای در لوزان فرانسه فرستاد. او به شهرها و کشورهای زیادی از جمله تاشکند، ترکستان چین (سین کیانگ)، سمرقند، پکن، هندوستان، ازبکستان، قیرقیزستان، ترکیه، افغانستان و ایران سفر کرد و از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۸۷ تورهای فرهنگی بسیاری را به مقصد آسیا برگزار کرد.

الا میار پاییز عمر خود را در کلبه‌ای ییلاقی در روستای Chandolin، در کانتون سوئیس، سپری کرد و در سال ۱۹۹۷ درگذشت. روستاییان اگر نگوییم که این خانه را محلی مقدس، اما خانۀ هنرمندی محبوب و قابل‌ِاحترام می‌دانند.

«همیشه چیزی که در پایان سفر پیدا می‌کنیم خود ماست. هر‌چه زودتر با خودمان مواجه شویم، بهتر است.»

این مقاله را در شبکه‌های اجتماعی بازنشر دهید
Share

افزودن دیدگاه