آنچه پزشکان به‌عنوان داروی میگرن تجویز می‌کنند

داروی میگرن

میگرن یکی از بیماری‌هایی‌ست که افراد بسیاری را در سراسر دنیا درگیر خود کرده است. زمانی که فرد با شکایت از سردرد یا با اعلام سابقۀ این بیماری در بین افراد خانوادۀ خود به پزشک مراجعه می‌کند، پس از بررسی پروندۀ پزشکی، علائم و… آزمایش‌های مختلفی از قبیل اِم‌آر‌آی و سی‌تی‌اسکن را روی او انجام می‌دهد تا مشخص شود که آیا تجویز داروی میگرن برای فرد لازم است یا اینکه مشکل او از جای دیگری نشئت می‌گیرد. با مجلۀ روزچین همراه باشید تا با یکدیگر تعدادی از مواردی را که پزشکان به‌عنوان داروی میگرن تجویز می‌کنند بررسی کنیم.

برای کاهش چربی خون چه بخوریم؟

آیا با 15 ماده غذایی قاتل چربی خون آشنا هستید؟ 
اگر به دنبال راهی بی‌دردسر برای کم کردن کلسترول خون هستید این کتاب الکترونیکی برای شماست
کافی است نشانی ایمیل خود را در فرم زیر وارد کنید تا یک نسخه از این کتاب ارزشمند را رایگان برای شما بفرستیم​

داروی میگرن

داروی میگرن

هدف از مصرف داروی میگرن، توقف علائم و جلوگیری از حملات بعدی‌ست. روش‌های درمان میگرن متعدد بوده و حتی گاهی می‌توان با استفاده از داروهایی که برای کاربردهای دیگر ساخته‌ شده‌اند، به بهبود این بیماری کمک کرد. این روش‌های درمانی عمدتاً در دو دسته قرار می‌گیرند:

داروهای تسکین‌دهنده

در این روش پزشک تلاش می‌کند که با تجویز داروهایی، به تسکین یا توقف علائم بیماری کمک کند.

دارو‌های پیش‌گیرنده

این داروها که به‌صورت مرتب (معمولاً روزانه) مصرف می‌شوند، از شدت یا تکرار حملات میگرنی جلوگیری می‌کنند. اینکه پزشک کدام داروی میگرن را تجویز کند، بستگی به نوع بیماری و شرایط بیمار اعم از شیردهی، حاملگی و… دارد.

داروی میگرن

انواع داروهای تسکین‌دهنده

بهتر است این نوع داروی میگرن برای حصول بهترین نتیجه، به‌محض مشاهده علائم مصرف شود و پس از آن می‌بایست با استراحت در اتاقی تاریک، به تسریع اثربخشی آن کمک کرد؛ انواع این دسته از داروها، شامل موارد زیر هستند:

مسکن‌ها

آسپیرین یا ایبوپروفن (برای میگرن‌های متوسط)، استامینوفن و انواع آن (برای برخی افراد) و داروهای ترکیبی مخصوص میگرن (برای میگرن‌های متوسط) در این دسته قرار می‌گیرند.

این داروها که به‌شکل شیاف نیز موجود هستند، می‌توانند در صورت مصرف طولانی‌مدت منجر به زخم یا خونریزی معده یا انواع دیگری از سردرد (مربوط به مصرف بیش‌ازحد مسکن) شوند.

تریپتان‌ها

تریپتان‌ها نوعی از داروها هستند که با انقباض برخی رگ‌ها، سبب جلوگیری از رسیدن درد به مغز می‌شوند. این داروی میگرن، به‌شکل کپسول، اسپری بینی یا آمپول موجود است. این مورد نیز، دارای عوارضی از قبیل سرگیجه، تهوع و ضعف عضلانی بوده و برای افراد دارای خطر حملۀ قلبی توصیه نمی‌شود. با این وجود، این نوع از درمان در بسیاری از بیماران مؤثرتر از سایر موارد عمل کرده است.

از دست ندهید:  درمان سردرد شدید میگرنی با استفاده از دارو

ترکیبات دارای ارگوتامین

ترکیبات دارای ارگوتامین و کافئین، اثر کمتری نسبت به تریپتان‌ها دارند و مناسب افرادی هستند که علائم بیماری در آن‌ها بیش از ۴۸ ساعت ادامه می‌یابد؛ برای تأثیر بیشتر، بهتر است این داروها، به‌محض شروع علائم مصرف شوند.

داروهای ضدتهوع

این دسته، معمولاً در کنار یک یا دو نوع دیگر داروی میگرن مصرف می‌شوند.

اپیوئیدها (مشتقات تریاک)

این دسته که معروف‌ترین آن‌ها کدئین است، به‌دلیل ایجاد وابستگی برای فرد، تنها در مواردی استفاده می‌شوند که هیچ‌یک از سایر موارد روی او جواب ندهد.

گلوکوکورتیکوئیدها (دگزامتازون و غیره)

داروهای این طبقه‌بندی، به‌دلیل عوارض جانبی تنها در کنار موارد دیگر، برای تسریع بهبود درد و به‌صورت کوتاه‌مدت استفاده می‌شوند.

دارو‌های پیش‌گیرنده

در صورتی که بیمار حداقل یکی از شرایط زیر را داشته باشد، این نوع درمان برای او اعمال خواهد شد:

  • چهار حمله شدید در ماه یا بیشتر
  • حملاتی با طول بیش از ۱۲ ساعت
  • عدم تأثیر داروهای مسکن
  • اختلالات بینایی یا ضعف شدید ناشی از میگرن

هدف درمان‌های پیشگیرانۀ میگرن، کاهش طول یا شدت حملات و افزایش تأثیرگذاری درمان‌های تسکین‌دهنده است که البته ممکن است این روند چندین هفته به طول بینجامد و حتی در مواردی سردرد را کاملاً از بین نبرد. از طرفی، عوارض زیاد این داروها باعث می‌شود که پزشکان در تلاش باشند مصرف این داروها را پس از اثرگذاری قطع کرده یا به حداقل برسانند.

انواع موجود در این دسته به شرح ذیل است:

داروهای قلبی-عروقی

این گروه شامل داروهایی‌ست که برای درمان فشار خون یا مشکلات عروق کرونری مورداستفاده قرار می‌گیرند.

داروهای ضدافسردگی

این داروها، می‌توانند برای درمان میگرن حتی در افرادی که نشانی از افسردگی ندارند، مؤثر باشند و دفعات حمله‌های میگرنی را کاهش دهند؛ البته هنگام مصرف، ممکن است فرد با عوارضی از قبیل خواب‌آلودگی، خشکی دهان، یبوست، چاقی و… مواجه شود.

داروهای ضدغش

برخی‌از این داروها، می‌توانند در کاهش تعداد حملات مؤثر باشند؛ اگرچه درصورت مصرف زیاد آن‌ها بروز تهوع، لرزش دست، چاقی، ریزش مو و سرگیجه در فرد امکان‌پذیر است.

داروهای ضدالتهاب

داروهای غیراستروئیدی مانند ناپروکسن در این دسته قرار می‌گیرند.

تزریق بوتاکس

برخی میگرن‌های مزمن در بزرگسالان را می‌توان با تزریق مکرر بوتاکس (معمولاً طی دوازده هفته) در عضلات پیشانی و گردن بهبود بخشید.

دارویی به نام Aimovig

این دارو که به‌صورت یک‌بار در ماه و توسط خود فرد تزریق می‌شود، جدیدترین راه درمان میگرن است. Aimovig درحقیقت جلوی فعالیت مولکولی که در ایجاد میگرن نقش دارد را می‌گیرد.

منبع: Mayoclinic

این مقاله را در شبکه‌های اجتماعی بازنشر دهید
Share

افزودن دیدگاه