آشپزخونه روزچین

نه یک هنر است، نه یک مهارت در چیدن خوراکی‌های گوناگون در کنار یکدیگر و نه حتی توانایی استفاده از ابزارهای مختلف، بلکه مجموعه‌ای‌ست از تمام این‌ها. یک غذای زیبا، چه سالاد باشد و چه مرغ بریان و چه غذاهای محلی، از حیث چیدمان رنگ‌ها و ترکیب‌های مختلف می‌تواند شانه به شانۀ تابلوی نقاشی بسایاند و قبای «هنر» بر خود بگیرد. تسلط در به‌کار‌گیری ابزارهای گوناگون در آشپزخانه (با آن تنوع شگفت‌انگیزش) مانند تسلط یک استاد کهنه‌کار است که می‌داند با کدامین «ابزار» در چه زمانی می‌توان میان‌بر زد و زمان خرید و شاهکار خلق کرد. آشپزی «مهارت» هم هست چون دقیقاً در میانۀ کار، آشپز ابزار‌به‌دست مکثی می‌کند و می‌داند چگونه با استفاده از عناصر زیبایی‌شناسانه در کار خود سنگ‌تمام بگذارد. کمتر کسی پیدا می‌شود که چنین قابلیت‌هایی را یکجا داشته باشد، اما آشپزی که در آشپزی تواناست، هر سه را کنار هم می‌گذارد و همچون نقاشی که به پای بومی می‌ایستد، ارزش می‌آفریند. حاصل کار هر دو یکی‌ست، یکی دیدنی و یکی خوردنی! پیش‌غذا :: غذای اصلی :: کناردست آشپز :: دسر :: کیک و شیرینی :: نوشیدنی

مطلبی برای نمایش یافت نشد.